نخستین: نبايد از چيني‌ها كه خودروي بي‌كيفيت توليد مي‌كنند گله كنيم بلكه بـــــايـــــــد از خودروسازان داخلــــــي كــــــــــه علـــــــي‌رغم اطلا‌ع از تمـــــام عيـــــــوب خودروهاي چيني‌‌‌با عطش بــــــــــه واردات اقدام مي‌كنند، انتقاد كنيم. شايد تا چند سال پيش خود چيني‌ها نيز تصور نمي‌كردند كه روزي به طراح و توليدكننــــــده خودرو تبديل شوند. ‌از آن مهم‌تر آن‌كـــــــــــه در‌ذهنشان هم نمي‌گنجيد كه خودروهاي توليدي‌شان جايي در خارج از مرزهاي پهناور ‌اين كشور كمونيستي پيدا كند، اما اكنون اين اتفاق افتاده و خودروسازان چيني محبوبيتي وصف ناشدني در ‌ميان واردكنندگان و خودروسازان ايراني يافتــــــه‌اند!‌ اينكــــــه راز و رمز دلدادگــــــــــي خودروســــــــازان ايرانــــــي بـــــــه خودروهاي چيني چيست؟ و چه شده كه آنها از همكاري با شركت‌هاي معتبر فرانسوي به فالوده‌خوري با ‌شركت‌هاي چيني تغيير فاز داده‌اند؟ چندان مهم نيست، بلكه مسئله مهم توجه به تبعات رويكرد خودروسازان داخلي به تكنولوژي خودروهاي ساخت چين است.‌اگر تبعات واردات خودرو از چين تنها به خروج ارز از كشور ختم مي‌شد، مي‌توانستيم با توجه به آنكه در ‌اقتصاد ما دلارهاي نفتي فراوان است با اغماض از كنار اين مسئله بگذريم، اما مسئله آنجا مشكل مي‌شود كه به‌گفته كارشناسان، واردات خودرو از چين در درازمدت به بهاي كاهش سطح تكنولوژي صنعت خودروسازي ‌داخلي و نابودي آن تمام خواهد شد. از آن گذشته خطرات خودروهاي چيني براي كاربران ايراني چيـــــزي نيست ‌كــــــــــه به هر دليلي بتوان از كنار آن گذشت.‌اگرچه كيفيت انواع و اقسام محصولات بنجول و غيربنجول وارداتي از چين موجب شده كه افكارعمومي ‌ايراني چندان حسن ظني به كالاهاي چيني نداشته باشد اما مي‌توانستيم اميدوار باشيم كـــــــــــه حداقل خودروهـــــاي ‌چيني بــــــــــــــه دليل سطــــــح خــــاص صنعت خودروسازي در جهان از نظر كيفي مشابه ديگر كالاهاي تـــــــوليدي اين كشور ‌مانند شيرخشك نباشد؛ ولي با كمي پرس و جو متوجه مي‌شويم همانطور كه استفاده از شيرخشك‌هاي چيني به ابتلاي نوزادان به انواع و اقسام آسيب‌هاي مغزي منجر شد، استفاده ايراني‌ها از ارابه‌هاي مرگ چينــــــــي نيز تبعـــــاتــــــي جز آلايندگي محيط زيست، بــــــــــه خطر افتادن جان سرنشينان و امثال آن نخواهد داشت.‌البته اگر دلايل پايين بودن سطح كيفــــــي، تكنولوژيكي و ايمني خودروهاي چيني را بدانيم، بـــــــه چيني‌ها حق مي‌دهيم كه چنين خودروهايي را توليد كنند، زيرا زماني كــــــــه بـــــــه گفته كارشناسان، چيني‌ها به توليدكننده ‌خودروهاي از رده خارج اروپايي تبديل شده‌اند و از همه مهم‌تر آن‌كه اصلا صنعت خودروسازي چين بر‌‌‌پايه ‌توليد خودروهاي ارزان اما از رده خارج شده جهاني شكل گرفته است، ديگر نمي‌توانيم از خودروسازان چشم ‌بادامي گله كنيم كه چرا چنين خودروهايي توليد مي‌كنند، بلكه بايد نوك تيز پيكان انتقاد را به سمت ‌خودروسازان داخلي بچرخانيم كه با وجود اطلاع از تمام اين موارد، باز هم عطش سيري ناپذيري به واردات و ‌مونتاژ خودروهاي چيني دارند.‌مشخص نيست چه شده كه خودروسازان داخلي در واردات خودروهاي ‌چيني از يكديگر سبقت مي‌گيرند؟ با اين حال آش به قدري شور شده كه چندي پيش مهدي يونسيان - معاون ‌سابق تضمين كيفيت پارس خودرو - به خودروسازان ايراني هشدار داد كه <در صورتي كه نتوانند برنامه‌هاي خود براي كاهش هزينه و بهبود كيفيت را زودتر اجرايي كنند، صدمات بيشتري از ناحيـــــــه ‌واردات خودروهاي چيني خواهند خورد.>‌ به گزارش ايسنا، به نظر مي‌رسد كه خودروسازان داخلي به جاي تقويت و ارتقاي سطح كيفــــــي، تكنولوژيكي و ايمنــــــي خودروهاي ‌توليدي خود بيش از پيش در حال افتادن به دامان خودروسازان چيني هستند تا جايي كه حتي اگر صاحب نظران و متخصصان داخلي زنگ‌هاي خطر را اينگونه به صدا درآورده و فرياد كنند كه واردات و مونتاژ خودروهاي چيني به منزله اعلام غيررسمي مرگ تحقيق و توسعه در صنعت خودروسازي داخلي است يا خودروهاي چيني چيزي جز خودروهاي از رده ‌خارج شده غربي با تكنولوژي20 سال پيش و ظاهر امروزي نيستند.‌اينكه با تمام اين اوصاف چرا خودروسازان داخلي همچنان به محكم‌تر كردن پيوندهاي مودت با خودروسازان چيني علاقه‌مند هستند؟ سوالي است كه خودشان بايد پاســـــخ دهند، اما قدر مسلم راهبران شركـــــت‌هـــــاي ‌دولتـــــــي حق ندارند با سرمايه‌هاي ملي، خودروهايي وارد كنند كه در نهايت سلامت روح و ‌جسم ايراني‌ها را تهديد خواهند كرد.‌


* آفتاب یزد